Του τραγουδιού η μνήμη

Του τραγουδιού η μνήμη

 

Λένε πως κάθε άνθρωπος γεννιέται με ένα τραγούδι να τον συνοδεύει. Ένα τραγούδι που ήρθε στη γη πολύ πριν από το σώμα του. Ίσως είναι η ψυχή του, ίσως η ταυτότητά του, ίσως η μνήμη του. Για αυτό και σβήνει μαζί με αυτόν. Κάποιες φορές όμως το τραγούδι αυτό αναζητά ένα άλλο σώμα να φωλιάσει. Κάποιες φορές θέλει να συνεχίσει να ταξιδεύει τη μνήμη που του δόθηκε. Τότε ίσως συναντήσει το κορίτσι με τα φωτεινά χέρια, τον άντρα που πολεμάει συνέχεια, τους ανθρώπους που ξέμαθαν να περπατάνε, τη γυναίκα που ήθελε να έχει καρδιά πουλιού. 

Τέσσερις ιστορίες και ένα τραγούδι. Τέσσερις ζωές, μία μνήμη. Του Ανθρώπου. Της ζωής. Του αέναου κύκλου της δημιουργίας. Της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας.

Του τραγουδιού η μνήμη. 

 

Ευχαριστούμε πολύ την συγγραφέα Μαριάννα Κουμαριανού για την ευγενική παραχώρηση της ιστορίας της «Η θέση της καρδιάς» που ακούγεται στην παράσταση. 

Αφήγηση Βιργινία Κοκκίνου

Μουσική – τραγούδι: Γεωργία Δεληγιαννοπούλου

Η παράσταση απευθύνεται σε έφηβους και ενήλικες.

Ευχαριστούμε τον 16χρονο Αρίωνα Κουμενίδη για την παραχώρηση του ζωγραφικού έργου του για την αφίσα της παράστασης. 

Κι αν σου κλείσει το ματάκι;

Είπαμε ιστορίες να σας πούμε από αυτές τις πιπεράτες, τις τρελές που άλλοτε μας κάνουν να κοκκινίζουμε κι άλλοτε πάλι να γελάμε μέχρι το πρωί. Και για να περάσουμε ακόμη πιο καλά, με τραγούδια και μουσικές παρέα θα μας κρατήσουν ο Μανώλης Παλιάκης και ο Γιάννης Ανθόπουλος.

Το μεζεδοπωλείο Καπνικαρέα σας προσκαλεί σε ένα αποκριάτικο γλέντι μετά… ιστοριών πικάντικων και πονηρών τη Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου. 

 

Και ο θεός έπλασε την γυναίκα

Είδε ο Αδάμ μια μέρα δίπλα του ένα πλάσμα αλλόκοτο. Έμοιαζε με εκείνον μα και δεν έμοιαζε. Και τρόμαξε και απόρησε όταν από τις τρύπες στα μάτια της άρχισε να κυλάει ένα διάφανο υγρό… τι είχε γίνει; Και γιατί ήθελε να του μιλάει συνέχεια; Γιατί τον ακολουθούσε παντού; Χρόνια πολλά περάσαν από τότε. Μα η γυναίκα λένε συνεχίζει να μιλάει πολύ, να κλαίει όταν πονά μα κι όταν χαίρεται διπλά, να αναζητά τη συντροφιά. Έμαθε όμως και μόνη της να περπατά. Δίχως του άντρα τη σκιά ανάγκη να έχει. Κι εμείς μαζί της θα περπατήσουμε σε δρόμους με κόρες θαρρετές, μα κι άλλες που στη ζωή δεν σταθήκαν τυχερές, κόρες απλές που βασίλισσες γενήκαν κι άλλες πολλές που μάταια εχαθήκαν. Γυναίκες που ξέρουν από πονηριά κι εκείνες που πονούν δίχως λαλιά.

Αφήγηση Βιργινία Κοκκίνου

Μουσική Γιάννης Ανθόπουλος

Διάρκεια 70 λεπτά

Φαίδρα

«Έρωτα, έρωτα, που αργοσταλάζεις τον πόθο στα μάτια εκείνων,

όταν απάνω τους χιμάς και την ψυχή τους με ταραχή γλυκιά γεμίζεις,

να μην έρθεις ποτέ σε μένα για κακό μου μήτε κι αταίριαστος να φανείς.»

Ιππόλυτος, Ευριπίδη, στ.526-529

                                  

Πόθος. Δίλημμα. Ύβρις. Νέμεσις. Ποιος φταίει σαν της καρδιάς τα τείχη τρυπήσουν τα βέλη του έρωτα; Ποιος θα πληρώσει για τον ανομολόγητο, για τον κρυφό τον πόθο που έγινε θρήνος;

Φαίδρα. Μία γυναίκα σύμβολο. Αγάπησε. Λάθεψε. Ζήτησε να πεθάνει. Σέρνοντας μαζί της το σκοτάδι.

Αφήγηση – στίχοι: Βιργινία Κοκκίνου

Μουσική σύνθεση: Γιάννης Ανθόπουλος

*Στην παράσταση ακούγεται ενα μικρο απόσπασμα από το ποίημα «Φαίδρα» του Χρήστου Γιαννακου

Διάρκεια: 60 λεπτά

Η παράσταση απευθύνεται σε έφηβους και ενήλικες

Αχ, ο έρωτας!

Κι αν είναι ο έρωτας βαρύς, σεκλέτια κι αν ορίζει

τον πόνο αυτόν τον αψηφά, κανέναν δεν φοβίζει

κοντά του άντρες θέριεψαν, γυναίκες αντρωθήκαν

γιατί ειν γλυκός, είναι ζεστός, μέσα στις πίκρες θαμαστός

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχ, ο έρωτας!»

Του ποταμού λαλιές

για παιδιά 9+, έφηβους και ενήλικες

Μια σαρμανίτσα κύλησε
στου ποταμού τα βάθη
Φωνή η μάνα έβαλε
μα το μωρό εχάθη.

Τα ποτάμια κυλάνε και πίσω δεν γυρνάνε. Άλλοτε φουσκώνουν, παρασέρνουν, άλλοτε κυλούν αργά και σε καλούν. Όπως και να χει, αν σταθείς δίπλα τους κι ακούσεις το τραγούδι τους, θα μάθεις για κεινο το νιούτσικο μικρό που εχάθη στα νερά τους, για να βρεθεί σαν πρίγκιπας να ψάχνει τρία κiτρα. Θα μάθεις πως η κουβέντα ενός μωρού έφερε πίσω στη ζωή έναν κυνηγό και για τον Άνεμο ψηλά που αγάπησε μια κόρη.

Ιστορίες κεντημένες στις όχθες των ποταμών μπλέκουν με ήχους μουσικούς βγαλμένους από τα βάθη της ψυχής και συναντούν τους ποταμούς για να τους προσκυνήσουν. Τρεις ιστορίες από την Ελλάδα, την Αφρική και την Ινδιάνικη γη μας δείχνουν τη δύναμη της μνήμης, της αγάπης, της θέλησης.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Του ποταμού λαλιές»

Με τραγούδι με κρασί παραμύθι θ’ακουστεί

Μία φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς, ένας μελαγχολικός βασιλιάς. Ήταν δίκαιος, ήταν σοφός (ή έτσι ήθελε να πιστεύει) μα καθόλου ευτυχισμένος. Τέτοια ήταν η μελαγχολία του που δεν μπορούσε να πιει ούτε κρασί, αγαπημένο μέχρι εκείνη τη στιγμή. Μέχρι που μια μέρα βρέθηκε στον δρόμο του ένας γέρος. Τον πήρε από το χέρι και του έμαθε πολλά, μα εσείς θα αναρωτιέστε αν έγινε καλά.

Μία παράσταση ιδανική για την Γ Δημοτικού αφού συνδυάζει διασκευή του λαϊκού παραμυθιού Το πιο γλυκό ψωμί με τη μυθολογία (Γιγαντομαχία, Διόνυσος) δίνοντας παράλληλα με παραμυθιακό τρόπο πληροφορίες για τον τρύγο και την οινοποίηση.  

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Με τραγούδι με κρασί παραμύθι θ’ακουστεί»