Η Λυγερή και ο δράκος

Ένα παραμύθι φόρος τιμής στις μητέρες που έχουν χάσει τα παιδιά τους και παλεύουν για τη δικαίωση των ψυχών τους με αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας. Το παραδοσιακό κυπριακό παραμύθι Η Λυγερή και ο δράκος είναι η ιστορία μιας μητέρας που χάνει την κόρη της, όταν ένας δράκος ζητήσει να φάει τα παιδιά ενός χωριού για να τους δώσει το νερό τους. Κάποιοι θα θελήσουν να την ξεγελάσουν, λέγοντας της ότι η κόρη της θα επιστρέψει, όταν όμως συνειδητοποιήσει ότι το παιδί της έχει χαθεί, θα βάλει στόχο να ξεκάνει τον δράκο, ακόμη και αν πρέπει να σταθεί ολομόναχη απέναντί του.  

Αφήγηση Ειρήνη Νικολακοπούλου Βιργινία Κοκκίνου

Η δεύτερη Κυριακή του Μάη είναι αφιερωμένη στις μητέρες όλου του κόσμου και έρχεται να επισφραγίσει την ανεκτίμητη αξία αυτών των προσώπων στη ζωή όλων των ανθρώπων. Με πόση δύναμη, τρυφερότητα και αγάπη τα μάτια και τα χέρια των γυναικών αυτών αγγίζουν τα παιδιά τους. Είναι δίπλα τους ακόμη και όταν αυτά είναι μακριά. Υπάρχουν όμως και οι μητέρες που δεν έχουν τα παιδιά τους μαζί τους πια. Μάνες που έζησαν τον μεγαλύτερο πόνο που μπορεί να ζήσει άνθρωπος, τον χαμό του παιδιού τους. Κάποιες από αυτές κάνουν το δάκρυ τους κόμπο, την αγάπη τους για τα πλάσματά τους σημαία και δένουν τις ζωές τους σε έναν σκοπό: να αφανίσουν τους δράκους που τρώνε τα παιδιά τους, για να δικαιώσουν τις ψυχές τους. Και τότε ανακαλύπτουν μια τεράστια δύναμη μέσα τους, μια δύναμη που κανείς μας δεν θα ήθελε να μάθει ποτέ ότι διαθέτει. 

     Οι Μητέρες της Πλατείας του Μαΐου στην Αργεντινή, οι Μάνες στο Δέντρο με τις Κίτρινες κορδέλες στην Κύπρο,  η Μαρία, η Βαρβάρα, η Κέλλυ, η Κούλα, η Αλεξάνδρα στην Ελλάδα. Τέμπη, Θεσσαλονίκη, Μάτι, Ρόδος, Φολέγανδρος. Και πόσες ακόμη εδώ και σε κάθε γωνιά της γης που δεν ηρεμούν μέχρι να δικαιωθεί η ψυχή των παιδιών τους. Στο παραμύθι η ψυχή της λυγερής γίνεται πουλί και στέλνει μηνύματα στη μάνα της, δίνοντας της τη δύναμη να τα βάλει με το θεριό, ώστε το χωριό να απελευθερωθεί και άλλα παιδιά να μην θυσιαστούν. Ίσως λοιπόν και στην πραγματική ζωή, οι ψυχές των αδικοχαμένων παιδιών να γίνονται πουλιά φορώντας φτερά και στις ίδιες τις μητέρες τους. Και εκείνες κάνουν τους φόβους στάχτη και τη σκορπάνε στον άνεμο, και συνεχίζουν και περπατάνε, περπατάνε…

     Το εικαστικό που συνοδεύει το παραμύθι φιλοτέχνησε ο Αρίωνας Κουμενίδης. 

Στη θάλασσα με τον Περσέα

  • Ένας ήρωας φοβάται

    ‘’Το ταξίδι του Περσέα θα το κάνουμε μαζί,
    θα ‘μαστε οι σύντροφοί του για να φτάσει στο νησί
    μα στη θάλασσα σαν μπει, πριν τη Μέδουσα να βρει,
    ο ήρωας θα φοβηθεί!’’

    Τον μύθο του Περσέα ίσως τον έχετε ακουστά. Ξέρετε, την ιστορία εκείνου του αγοριού που γεννήθηκε μέσα στη θάλασσα, τα έβαλε με τις Γραίες, τη Μέδουσα και το θαλάσσιο κήτος, που οι Θεοί λένε πως του έστειλαν βοηθούς μαγικούς. Εμείς όμως θα σας πούμε ένα μυστικό. Αυτός ο ήρωας ο τρανός κάπου θα φοβηθεί. Ποιος είναι αυτός που στέκει όμως δίπλα στον Περσέα; Ήρωας δεν φαίνεται να είναι ξακουστός, μα κρατάει τους δικούς του βοηθούς. Γιάννη τον λένε και εκεί κάπου στη μέση της δικής του διαδρομής, θα φοβηθεί κι αυτός. Και οι δυο τους μπροστά στον φόβο θα σταθούν, τραγούδι για να πουν.
    Ο αρχαιοελληνικός μύθος του Περσέα μπλέκει με το παραδοσιακό παραμύθι «Το Λαλουσάκι και το Σκουφάκι» και μαζί τραγουδούν για την περικεφαλαία μα και το σκουφί που σε κάνει αόρατο, το κοφτερό σπαθί και την ασπίδα, για σανδάλια φτερωτά κι δυο σάκους μαγικό! Ιστορίες που συναντιούνται για να εμπνεύσουν τον Περσέα να σηκωθεί μα και τον Γιάννη να ονειρευτεί.

    Αφήγηση Βιργινία Κοκκίνου Ειρήνη Νικολακοπούλου
    Μουσική Ειρήνη Νικολακοπούλου
    Διάρκεια 60 λεπτά
    Ηλικίες 4 – 104